ไม่ได้แวะมานานเลยค่ะ เกือบจะเป็นโบราณสถานอยูแล้ว
(แต่ไม่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์เน่อ)
แอบเห็นคนเข้ามาก็ดีใจนะ
ขอโทษที่ไม่มีอัพเดทและไม่ได้ติดตามบลอคใครเลย
งานรัดตัวค่ะ ผนวกความขี้เกียจตัวเป็นขนของหมวกกันน็อค
อีกไม่นานก็จะไร้วันหยุดแล้ว นี่เป็นอาทิตย์สุดท้าย ฮาๆ
วันอาทิตย์จะโฉบไปยูเนี่ยนมอล์ซะหน่อย
เอ้อ เล่น Happy Farm อยู่แหละ ปลูกผักแก้เซ็งไปวันๆ
(แต่มันสนุกเกินคาดนะ)
------------------------------------------------------------
All About Lily Chou-Chou (2001)
แบบว่าเพิ่งได้ดูแหละ
ตั้งความหวังไว้ว่าน้ำตาร่วงไหลเป็นสายธารแน่ๆเลย แต่เอาเข้าจริง..
เหมือนนั่งดู Tokyo Sonata เลยอ่ะ...
หนังสวนกระแสอารมณ์มากเลยทีเดียวค่ะ อึ้งตั้งกะต้นยันจบ
ตอนดูก็เรื่อยๆนะ จำหน้าตัวละครไม่ค่อยได้ อ่านข้อความไม่ทัน
แต่พอลองเรียบเรียงความคิด มันลึกซึ้งเอาการ
ทุ่งหญ้าสีเขียวอันเป็นนิรันดร์ตอนจบสุดยอดเลย
แอบสปอยคร่าวๆให้ฟังนะคะ
เรื่องนี้มันเป็นโลก2โลก คือ โลกจริง และ โลกในเน็ท
พระเอกชื่อ ยูอิจิ เป็นเจ้าของเวบลิลี่ฟีเลีย ชื่อ ฟีเลีย
ซึ่งมีเพื่อนที่เข้าใจกันมากๆแต่ไม่รู้จักกัน ชื่อ บลูแคท
ในความเป็นจริง ปี1999 ยูอิจิมีเพื่อนสนิท ชื่อ โฮชิโนะ
ซึ่งเป็นลูกคนมีตังค์ แต่ครอบครัวแตกแยก และเป็นคนแนะนำลิลี่ให้ยูอิจิรู้จัก
ทั้งกลุ่มขโมยเงินไปเที่ยวโอกินาว่ากัน แต่แล้วความสนุกเริ่มเปลี่ยนไป
เมื่อโฮชิโนะประสบอุบัติเหตุ2ครั้งด้วยกันจนเกือบตาย
จนถูกทักว่า "เธอเอาสิ่งไม่ดีมาด้วยรึเปล่า"
ประกอบกับนักท่องเที่ยวที่ช่วยชีวิตโฮชิโนะไว้ถูกรถชน
โฮชิโนะจึงคิดอะไรบางอย่างได้และโปรยเงินที่ขโมยมาลงทะเลไป
หลังจากนั้น ปี2000 โฮชิโนะก็เปลี่ยนไปเป็นเด็กอันธพาล
ส่วนยูอิจิกลายเป็นลูกน้องอันดับท้ายสุดของโฮชิโนะ
"ปี 1999 นอสตราดามุสทำนายผิด โลกไม่ได้จบสิ้น
หากคำทำนายนั้นเป็นจริง หากชีวิตฉันถึงกาลอวสาน
ฉันคงมีความสุขกว่านี้”
โฮชิโนะแอบชอบสาวนักเปียโน ชื่อ คุโน่
ซึ่งเป็นคนแนะนำลิลี่ให้โฮชิโนะรู้จัก แต่ปัจจุบันทั้งสองราวกับเป็นคนอื่น
และยูอิจิก็แอบชอบคุโน่เหมือนกัน
ด้วยความอิจฉา และไม่อยากให้ยูอิจิก้าวต่อไป
โฮชิโนะให้ยูอิจิเป็นผู้ส่งคุโน่เข้าแดนประหาร และทำลายคุโน่ด้วยตัวเอง
**ฉากนี้เศร้าที่สุดเลยค่ะ ยูอิจิร้องไห้จะเป็นจะตาย**
เพราะเหตุการณ์นี้ ทสึดะ เด็กสาวที่ถูกโฮชิโนะบังคับให้ขายตัว
ผู้ซึ่งยูอิจิแนะนำให้รู้จักลิลี่ รู้สึกสิ้นหวัง
ในที่สุดก็กระโดดตึกตาย ตามบทเพลง "ปีกที่ไม่อาจโบยบิน"
ยูอิจิซึ่งไร้เรี่ยวแรงได้รู้ว่าลิลี่จะจัดคอนเสิร์ตขึ้น
ฟิเลียได้นัดเจอบลูแคทโดยใช้แอปเปิ้ลเขียวเป็นสัญลักษณ์
ที่งานยูอิจิได้เจอโฮชิโนะ ที่มาพร้อมแอปเปิ้ลเขียว
ความดีใจได้พบ ฟีเลียได้เจอบลูแคทแล้ว แต่บลูแคทไม่รู้ว่ายูอิจิคือฟีเลีย
ตอนที่จะบอกความจริง โฮชิโนะกลับฉีกตั๋วของยูอิจิทิ้ง
มิตรภาพสุดท้ายนั้นถูกทำลายด้วยมือของโฮชิโนะ
ความสัมพันธ์ของฟิเลียและบลูแคทจบสิ้นแล้ว
ยูอิจิที่อยู่ข้างนอกได้ดูMVเพลง 共鳴(空虚な石) "ก้องกังวาน (ก้อนหินที่ว่างเปล่า)"
ในที่สุดคอนเสิร์ตก็จบลง ยูอิจิตัดสินใจเรียกลิลี่เป็นครั้งสุดท้าย
และแทงโฮชิโนะตาย ภาพสุดท้ายคือแอปเปิ้ลเขียวที่มีมีดปักอยู่
ตอนจบยูอิจิได้ยินเสียงก้องกังวานในหูและค้นพบอีเธอร์(ชีวิต)ของเขา...
---------------------------------------------------------
เผลอเล่ายาวยืดมาก55+
เพลงของ Salyu ตอนนี้ก้องกังวานในหูหมวกกันน็อคตลอดเวลาเลยค่ะ
ฟังกันด้วยนะคะ เพราะมหาศาลลลล
共鳴(空虚な石)
長い道は 曲がって ここへ来てる
その先にも続く
時だけが 静かに刻んだ
大人になりかけて やめてしまった
心の内側で
何枚もの 鏡を見つけた
あなたに会う喜び あなたに会う切なさより苦しいのは
まだ私の心の中に 空虚な石が潜むから
生きていくためだけに 生まれてきた
他に意味があるの
それが何か 愛という言葉か
道の端で破れたポスターに書かれている言葉に目をやる
｢愛はここに 神はあなたの中に｣そこで途切れてる
宇宙の先、魂の果てで
この肉体の中から 響きが生まれて あなたに辿り着いて
共鳴する 言葉の意味を超えてひろがる
あなたに会う喜び あなたに会う切なさより苦しいのは
まだ私の心の中に 空虚な石が潜むから
"ก้องกังวาน (ก้อนหินที่ว่างเปล่า)"
เส้นทางที่ยาวไกลหักเลี้ยวมาถึงที่นี่
ต่อจากนั้นก็ดำเนินต่อไป
มีเพียงกาลเวลาที่สลักไว้อย่างเงียบๆ
ขณะกำลังจะเป็นผู้ใหญ่ กลับหยุดยั้งไว้
ภายในหัวใจ
พบเจอกระจกมากมาย
สิ่งที่ทรมานใจยิ่งกว่าความยินดีที่ได้พบเธอยิ่งกว่าความปวดร้าวที่ได้พบเธอ
ก็คือภายในหัวใจของฉันที่ยังมีก้อนหินว่างเปล่าแอบซ่อนอยู่
เพื่อที่จะมีชีวิตต่อไป จึงต้องเกิดมา
มีความหมายอื่นอยู่รึเปล่านะ
นั่นน่ะคือ อะไรที่เรียกว่ารักงั้นหรอ
มองดูถ้อยคำที่ถูกเขียนบนโปสเตอร์ที่ฉีกขาดที่ขอบถนน
"ความรักอยู่ที่นี่ พระเจ้าอยู่ภายในตัวเธอ" เพราะงั้นก็เลยหยุดความคิด
ต่อจากจักรวาล ณ จุดสิ้นสุดของดวงวิญญาณ
จากภายในร่างกายนี้ เสียงสะท้อนกำเนิดขึ้น และดิ้นรนไปถึงเธอ
ก้องกังวาน แผ่ขยายเกินกว่าความหมายของถ้อยคำพรรณนา
สิ่งที่ทรมานใจยิ่งกว่าความยินดีที่ได้พบเธอยิ่งกว่าความปวดร้าวที่ได้พบเธอ
ก็คือภายในหัวใจของฉันที่ยังมีก้อนหินว่างเปล่าแอบซ่อนอยู่
-----------------------------------------------------
แปลผิดตรงไหน ขออภัยด้วยเน้อ ไม่เก่งซะทีญี่ปุ่นเนี่ย
คิดว่ายูอิจิอาจจะสะดุดกับประโยคนี้ก็ได้นะ
"สิ่งที่ทรมานใจยิ่งกว่าความยินดีที่ได้พบเธอยิ่งกว่าความปวดร้าวที่ได้พบเธอ
ก็คือภายในหัวใจของฉันที่ยังมีก้อนหินว่างเปล่าแอบซ่อนอยู่"
ครั้งหน้า แปลเพลง "ปีกที่ไม่อาจโบยบิน"นะคะ
ชอบมากๆอีกเพลง และสิ้นหวังดีชะมัด แวะมาฟังมั่งเน้อ
